Popularność sportu zawodowego w Polsce rośnie z roku na rok, a wraz z nią – profesjonalizacja działań sportowców i ich otoczenia biznesowego. W praktyce coraz częściej pojawia się pytanie: czy sportowiec powinien prowadzić działalność gospodarczą, czy może rozliczać się jako osoba wykonująca działalność osobiście?
Odpowiedź nie jest oczywista, ale w ostatnich latach – szczególnie po 2024 r. – linia interpretacyjna stała się bardziej ujednolicona
Podstawy prawne: kiedy sportowiec może być przedsiębiorcą?
Kluczowe znaczenie ma uchwała NSA z 2015 r. (II FPS 1/15), która otworzyła sportowcom drogę do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z nią, sportowiec może być przedsiębiorcą, jeśli jego aktywność:
- ma charakter zarobkowy,
- jest zorganizowana,
- jest ciągła,
- nie odbywa się pod kierownictwem zleceniodawcy,
- nie przenosi całej odpowiedzialności na klub lub organizatora.
Treść uchwały została przywołana również w artykule Mentzen.pl.
Co to oznacza w praktyce w 2025–2026?
Od 2024 r. KIS i sądy administracyjne coraz częściej podkreślają, że:
- sportowiec prowadzący kontrakty reklamowe,
- sportowiec samodzielnie organizujący treningi,
- sportowiec współpracujący z wieloma podmiotami,
- sportowiec ponoszący ryzyko ekonomiczne (np. inwestycje w sprzęt, fizjoterapię, dietetykę)
— powinien być traktowany jako przedsiębiorca.
Z kolei zawodnicy objęci sztywnym reżimem klubowym, z pełnym podporządkowaniem i brakiem ryzyka ekonomicznego, częściej są kwalifikowani jako osoby wykonujące działalność osobiście.
Formy opodatkowania sportowca w 2026 r.
1. Podatek liniowy 19%
Najczęściej wybierany przez sportowców, którzy:
- mają wysokie koszty (sprzęt, fizjoterapia, dietetyk, wyjazdy, obsługa prawna),
- prowadzą kontrakty reklamowe,
- inwestują w rozwój wizerunku.
2. Ryczałt 15%
Dostępny dla usług sportowych PKWiU 93.19.12.0 – zgodnie z artykułem Mentzen.pl.
W 2025–2026 r. KIS potwierdza, że ryczałt obejmuje:
- udział w zawodach,
- prowadzenie treningów,
- udział w kampaniach reklamowych, jeśli są powiązane z działalnością sportową.
3. Skala podatkowa 12%/32%
Dotyczy sportowców, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej, np.:
- młodych zawodników,
- sportowców w pełni podporządkowanych klubowi,
- osób bez ryzyka ekonomicznego.
Koszty uzyskania przychodu – co można odliczyć w 2026 r.?
Interpretacja z 2022 r. (fryzjer jako koszt) została przywołana w artykule Mentzen.pl i nadal jest aktualna.
W latach 2025–2026 organy podatkowe potwierdzają możliwość zaliczania do kosztów m.in.:
Koszty typowo sportowe
- sprzęt sportowy,
- odżywki i suplementy (jeśli nie są „ogólnodostępne” – wymagana dokumentacja dietetyczna),
- fizjoterapia, masaże, odnowa biologiczna,
- wyjazdy na zawody i zgrupowania.
Koszty wizerunkowe
- fryzjer, barber, kosmetolog,
- sesje zdjęciowe,
- obsługa social media,
- grafika, montaż wideo.
Koszty reklamowe
- prowadzenie kampanii,
- współpraca z agencjami marketingowymi,
- zakup sprzętu do nagrywania.
Koszty prawne i organizacyjne
- doradztwo podatkowe.
- obsługa prawna kontraktów,
- księgowość,
ZUS i VAT – obowiązki sportowca w działalności
ZUS
Od 2025 r. zmieniły się zasady naliczania składki zdrowotnej dla liniowców – jest ona bardziej przewidywalna, ale nadal zależna od dochodu.
Sportowiec-przedsiębiorca musi opłacać:
- składki społeczne (chyba że korzysta z ulgi na start),
- składkę zdrowotną,
- ewentualnie FP i FGŚP.
VAT
Sportowiec może być:
- zwolniony z VAT (limit 200 tys. zł),
- opodatkowany 23% – jeśli świadczy usługi reklamowe,
- opodatkowany 8% – jeśli świadczy usługi sportowe w rozumieniu ustawy o VAT.
W praktyce większość sportowców prowadzących social media i współprace reklamowe musi być czynnym podatnikiem VAT.
Podsumowanie
W latach 2025–2026 podejście organów podatkowych jest jasne: profesjonalny sportowiec to w większości przypadków przedsiębiorca.
Daje to:
- niższe podatki (liniowy lub ryczałt),
- możliwość rozliczania kosztów,
- większą elastyczność w kontraktach reklamowych.
Jednocześnie wymaga:
- rozliczania VAT.
- prowadzenia księgowości,
- opłacania składek ZUS,